De tragedie ligt aan de basis van de westerse literatuur. Ze is ontstaan in Griekenland, in dezelfde periode als de filosofie en de democratie. Volgens Tom Lanoye is dat geen toeval. Voor hem gaat theater over dilemma’s. Over verscheurdheid en onoplosbare levensvragen belichaamd door personages die tegelijk denken en voelen. Die eerst twijfelen maar uiteindelijk meedogenloos toeslaan – of trots ten onder gaan.
Tom Lanoye schreef een even furieus als hilarisch pamflet over het spook van ‘woke’.
In de States is het echte doelwit van de anti-woke-waanzin nu al zonneklaar. Abortus, homohuwelijk, vrij onderwijs, vakbondsrechten, wapenwetten en ethisch ondernemerschap liggen steeds meer onder vuur. Scholen en bibliotheken verwijderen uit zelfcensuur duizenden boeken, zelfs van Nobelprijswinnaars. En als het afhangt van Donald Trump en Ron DeSantis wordt woke de inzet van de presidentsverkiezingen.
'60 jaar jong, 40 jaar schrijver''
De Standaard
'Portret van de schrijver als politiek dier'
Knack
'Feestbeest Tom Lanoye verpakt veertig jaar schrijverschap in een Jazzy literaire medley en legt zo zelf de kers op zijn verjaardagstaart.'
De Standaard over Jubilee Lanoye
'Je mag nooit een kans laten schieten om een groot feest te organiseren.'
Gazet van Antwerpen
We leven in de hoogtijdagen van de gratuite oprispingen – de meningitis van de tweets. Tom Lanoye zet zich daar met verve tegen af. In snijdende en goed gedocumenteerde polemieken ontrafelt hij reputaties en sabelt hij misvattingen neer. Volgens zijn vaste devies: ‘Een schrijver zonder vijanden is geen schrijver.’